Dygresje na temat kaloszy -
Czy noszenie kaloszy licuje z godnością Polaka - patrioty? Z jego rycerskim poczuciem honoru?... Ile znaczeń może mieć zwykłe niewinne słowo "wracać"?... Jakie konsekwencje może mieć nagły rumieniec zażenowania, rumieniec niewątpliwie czerwonego koloru?... Niewiele jest w polskiej literaturze
Kotły Beethovenowskie -
Kotły beethovenowskie można odczytać jako powieść obyczajową i psychologiczną na temat życia małego miasteczna na pograniczu polsko-niemieckim tuż przed dojściem Hitlera do władzy, można ją odebrać jako powieść kryminalną na temat, kto i dlaczego zabił ciocię, można ją także potraktować jako
Miłosny atlas anatomiczny -
Miłosny atlas anatomiczny - to ostatnia powieść zmarłego w 1972 roku Michała Choromańskiego. Jej akcja toczy się w sierpniu i wrześniu 1939 roku. Fabuła utworu obejmuje dwa plany - obraz rodziny Łajbów ze środowiska snobistycznej pseudoarystokracji, skorumpowanej finansjery mającej powiązania z
Zazdrość i medycyna - Michał
Kultowa powieść lat 30. Lekarz, pacjentka i jej mąż. Miłość, nienawiść i zdrada. Upokorzenie, niedomówienia, obsesja. Najbardziej znany trójkąt świata. Rebeka Widmarowa podczas nieobecności męża spędziła kilka dni w szpitalu pod opieką chirurga Tamtena. Nikomu nie powiedziała o tajemniczym
Szpital Czerwonego Krzyża -
Powieść o szpitalu Czerwonego Krzyża została napisana przed wojną, pierwsze jej wydanie ukazało się jednak dopiero w 1958 roku. Autor wykorzystał w niej swoje doświadczenia i przeżycia z pobytu w szpitalu. Przepełnia ją ogromne, wszechogarniające współczucie z chorym, zagrożonym śmiercią
Memuary - Michał Choromański
"Memuary" to cykl wspomnień napisanych w formie autoironicznych anegdot dla "Przekroju" i publikowanych w tymże tygodniku w latach 1965-1966. Dotyczą zakopiańskiego okresu życia pisarza, kiedy to zetknął się z artystyczną bohemą lat trzydziestych, jak m.in. z Witkacym, któremu poświęca najwięcej
W rzecz wstąpić - Michał
Michał Choromański w swojej twórczości podejmował zagadnienia uniwersalne- miłości, przyjaźni, zazdrości, dobroci, poświęcenia; był wnikliwym obserwatorem, mistrzem w kreśleniu sylwetek ludzkich i wywoływaniu nastroju. Jego proza jest artystycznie doskonała.
Schodami w górę, schodami w
„Idąc Schodami w górę, schodami w dół, napotykamy ślady zakopiańskich przyjaciół, kompanów Chormańskiego oraz jego opiekunów w chorobie: Kazimierza Wierzyńskiego, Karola Szymanowskiego, Stanisława Ignacego Witkiewicza, Juliusza Zborowskiego, znakomitych ftyzjatrów: doktora Olgierda Sokołowskiego,
